A reforma do Imposto sobre Sociedades, a debate

Sesión_IS

En pleno debate sobre a reforma fiscal, o pasado 15 de setembro, e dentro do ciclo “Encontros REAF”, tivo lugar unha interesantísima sesión na cal, dúas dos maiores expertos en impostos das persoas xurídicas, reflexionaron e explicaron a súa visión sobre a reforma do Imposto de Sociedades.

Eduardo Sanz Gadea, ex subdirector de Impostos sobre as Persoas Xurídicas, e Jorge Onrubia, profesor da Universidade Complutense de Madrid, pronunciáronse sobre as debilidades do noso imposto e as modificacións que pode sufrir cando a UE aprobe os cambios que se están xestando no seo da OCDE, e coincidiron en que, no medio prazo, é posible volver a recadacións anuais ao redor de 25.000 millóns de euros, aínda que non sería recomendable que se tentase conseguir a través de medidas de corte exclusivamente recadatorio, porque iso faría que a tributación das empresas non fose competitiva a nivel internacional.

Sanz indicou que “o maior defecto que presenta o noso imposto desde hai tempo é que non é equitativo, porque regula uns beneficios fiscais selectivos –I+D+i, empresas cinematográficas, arrendamento de vivendas, adquisicións en réxime de arrendamento financeiro, etc. –, á vez que penaliza a empresas endebedadas ou con resultados cíclicos”. Onrubia, pola súa banda, resaltou que “un dos principais problemas é a súa limitada capacidade recadatoria, as restricións á compensación de perdas –coas tensións financeiras que carrexa para entidades con difícil acceso ao financiamento–, as limitacións á dedución de gastos financeiros e que os coeficientes de amortización, especialmente os de activos vinculados á dixitalización, son demasiado conservadores“.

Sobre a súa adaptación aos cambios da fiscalidade internacional Sanz manifestou que “en primeiro lugar, haberá de suprimirse o Imposto sobre Determinados Servizos Dixitais e haberá que ver, no aspecto recadatorio, como quedará o saldo resultante de minorar os beneficios cedidos polas nosas empresas afectadas polo desenvolvemento do Pilar I –as dixitais– e incrementar os dereitos de imposición destas multinacionais estranxeiras, á vez que se engade a resultante de aplicar o tipo mínimo respecto ao tipo efectivo dalgunhas entidades ou grupos”. Para Jorge Onrubia, “será unha adaptación moi complexa, pois afectará tanto á normativa interna do imposto como, moi previsiblemente, á rede de convenios bilaterais ou ao marco de coordinación internacional que se termine adoptando –convenio multilateral–”.

Por último, sobre a capacidade de recadación, Onrubia asegurou que volver a unha recadación de case 45.000 millóns como a obtida en 2007, “no medio da burbulla inmobiliaria, é inviable no curto ou medio prazo”, coincidindo Sanz Gadea en que “non parece factible, polo menos no medio prazo, alcanzar a cifra mítica de recadación de máis de 44.000 millóns de 2007, aínda que si é posible chegar a unha recadación ao redor de 25.000 millóns de euros, o cal dependerá, basicamente, da evolución dos beneficios antes que das reformas de corte recadatorio que poderían, mesmo, ser contraproducentes”.

No acto tamén participaron Valentín Pich, presidente do Consello Xeral, Agustín Fernández, presidente do REAF-CGE, e Carmen Jover, vogal do Consello Directivo do REAF-CGE.